2006/Nov/27

อืมม์...

แบบว่า ไม่ได้มาอัพบล็อกนี้เดือนกว่าเลยเนอะ กะว่าจะปิดแล้วเนี่ย

แต่มาคิดอีกที คิดว่าคงมีเรื่องมาอัพบ้างล่ะนะ....ถ้ามีโอกาส....

แบบว่าปกติจะอัพเดทเรื่องราวช่วงนั้นๆแบบสั้นๆไว้ในสเปซ ไว้เดี๋ยวมีเรื่องอะไรยาวๆค่อยมาอัพที่นี่ละกัน

มาบอกแค่นี้แหละ ไปล่ะ บาย

http://spaces.live.com/yipounisme

ปล. ช่วงนี้เหนื่อยๆ เบื่อๆ เซ็งๆ ไม่อยากเรียนหนังสือ ไม่อยากทำงานหรือกิจกรรมใดๆทั้งสิ้น (...อยากไปกินข้าวกะแฟนอย่างเดียว ฮ่าๆ)

2006/Oct/02

ฟ้าหลังฝน

โลก เรามีหนึ่งเพี้ยง อยู่คง

ใบ ใหญ่หมุนเป็นวงเหว่ว้า

เดียว ดายหยิ่งทะนง หนาวเหน็บ กายนา

กัน ค่างเคียงเมื่อล้าแบ่งให้ พักพิง



(๑) พายุพิโรธ

ในค่ำคืนที่พายุโหมกระหน่ำ

พิโรธซ้ำด้วยโมโหและโทสา

ใช้กำลังโดยหลีกเลี่ยงเจรจา

เข้าเข่นฆ่าก่อสงครามทำร้ายกัน

ความขัดแย้งแผ่ไปทั่วทุกสารทิศ

คร่าชีวิตกรีดจิตใจทำลายฝัน

นั่นเป็นเพราะเราเกิดมาต่างชาติพันธุ์

ต่างชนชั้น ต่างความเชื่อ อุดมการณ์

พรากครอบครัวพรากของรักมอบความทุกข์

แย่งความสุขชิงที่อยู่ชิงอาหาร

รีดเหงื่อไคลรีดเลือดรีดแรงงาน

ความยุติธรรมอันแสนหวานอยู่หนใด

ปรารถนากินอยู่ดีดังเช่นเขา

แต่ตัวเรามีอำนาจเสียที่ไหน

เขากดขี่เขาข่มเหงขมขื่นใจ

เสรีภาพเป็นของใครใช่ของเรา

พร่ำเรียกหาความเท่าเทียมที่หลับใหล

เสียงร่ำไห้ร้องระงมตรมหมองเศร้า

ฟ้าคำรามมืดหม่นฝนตั้งเค้า

หวังคอยเฝ้าฟ้าหลังฝนคงสวยงาม



(๒) รุ้งกินน้ำ

หยาดน้ำค้างฉ่ำเย็นยามเช้าเช้า

แว่วยินเสียงนกกาเหว่าร้องกล่อมขวัญ

ดอกไม้แย้มกลีบบางรับตะวัน

ไก่ร้องขันเอกอี้เอ้กรับอรุณ

เหม่อมองยลเจ้าผีเสื้อชิมน้ำหวาน

หนอนตัวน้อยค่อยคืบคลานบนใบขนุน

รุ้งกินน้ำทอดกายรับแสงแดดอุ่น

ลมละมุนดับจิตร้อนผ่อนโกรธา

ธรรมชาติสร้างผืนฟ้าสร้างผืนน้ำ

สร้างโถงถ้ำสร้างผืนดินสร้างหินผา

สร้างแสงแดดสร้างลมร้อนสร้างเมฆา

สร้างชีวิตสร้างวิญญาณ์สร้างจิตใจ

คนตัวเล็กอาศัยบนโลกใบกว้าง

คนอ้างว้าง คนมักมาก คนอยากใหญ่

คนไขว่คว้า คนลำบาก คนยากไร้

คนเหมือนกันคนทำไมทำร้ายคน




↑↑ เอามาแปะไว้ แต่งไว้พรีเซ้นต์วิชามนุษย์กับสันติภาพ

ขอขอบคุณ นกยักษ์ สำหรับความช่วยเหลือมา ณ ที่นี้

ไปเตรียมตัวสอบอิตาเลียนละ

บาย~♥

2006/Aug/29

:: BREAKING NEWS ::



เนื่องจากเมื่อวานนี้แจ๊ปปวดท้องเป็นอย่างมาก ปวดตลอดเวลาตั้งแต่ตื่นนอน(ตีห้า) จนถึงเข้านอน(ตีสี่ของอีกวัน)

วันนี้ก็ยังปวดอยู่ แต่ปวดน้อยลงเยอะเล้ว คาดว่าเย็นนี้คงได้ไปหาหมอซะที

ปวดมาเกือบสองวันแบบไม่รู้สาเหตุ แถมกินยาก็ไม่หาย ความคิดก็เริ่มฟุ้งซ่าน ตั้งข้อสันนิษฐานต่างๆนานา ได้ดังนี้...




ข้อสันนิษฐาน # 1 อั้นฉี่

เนื่องจากคืนก่อนหน้านั้นแจ๊ปปวดฉี่กลางดึก แต่กลัวผีไม่กล้าลุกไปเข้าห้องน้ำเลยนอนอั้นไว้นานมากๆ แล้วก่อนหน้านี้ก็เคยมีประสบการณ์ปวดท้องจากการอั้นฉี่มาแล้วด้วย กลัวเป็นกระเพาะปัสสาวะอักเสบ




ข้อสันนิษฐาน # 2 กินเยอะเกิน

มาคิดอีกที อั้นฉี่คงไม่ปวดยาวนานข้ามวันข้ามคืนเยี่ยงนี้ แถมชั้นปวดตรงแถวๆสะดือไม่ใช่ใต้สะดือ ข้อสันนิษฐานแรกจึงตกไป แล้ววันอาทิตย์แจ๊ปกินข้าวไปเยอะมากๆๆๆๆๆ 11โมงกินก๋วยเตี๋ยว(20บาทแต่ให้เยอะโคดๆ)บ่าย2กินส้มตำ 1ทุ่มกินผัดผักกระเฉดกับต้มยำกุ้ง.....ซึ่งมัน...อร่อยมากกกกกกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆ มากเกินบรรยายเลยล่อไปซะสามจาน ฮ่าๆ กุ้งตัวใหญ่ๆหวานๆ(มีญาติทำนากุ้งก็ดีงี้ เหอๆ) ผัดผักก็เค็มๆ กระเทียมเยอะได้ใจ พุงป่องสุดๆ กินเสร็จก็นังทำงานหน้าคอม ไม่ขยับไปไหน กินเยอะไป อาหารอาจไม่ย่อย แถมเรายังเคี้ยวมละเอียดอีก(ของอร่อยต้องรีบกิน)




ข้อสันนิษฐาน # 3 ผีเข้า คุณไสย เล่นของ ฯลฯ

เนื่องจากว่ากินยาธาตุไปห้าครั้งแล้วก็ยังไม่หายปวดซักที คงไม่ใช่ท้องอืดท้องเฟ้อจุกเสียดแน่นท้องแล้วล่ะ (ที่สลากเค้าเขียนว่างั้น) ข้อสันนิษฐานนี้เหมือนตลก แต่จริงๆไม่ตลกนะเว่ย กลัวจริง ชั้นเคยไปหลบหลู่หรือทำอะไรไม่เหมาะสมรึป่าววะ? แบบบางทีชั้นอาจเคยไปกวนตีน หาเรื่องคนไม่รู้จักแล้วเค้าแอบเก็บเส้นผมชั้นไปทำไสยศาสตร์ทำไง อันนี้ซีเรียสจริงจัง




ข้อสันนิษฐาน # 4 เป็นโรคร้ายแรง

กินเยอะขนาดนี้คงไม่ใช่ปวดโรคกระเพาะ ดังนั้นอาจเป็นเนื้องอกในกระเพาะ มะเร็งลำไส้ มะเร็งปากมดลูก...บลาๆๆ.... อันนี้ซีเรียสอีกเหมือนกันเพราะแม่เคยผ่ามดลูกไปแล้วเนื่องจากมีก้อนเนื้อที่น่าสงสัย อาจเป็นเนื้อร้ายหรือไม่เป็นก็ได้ ถ้ามันเป็นแล้วเป็นกรรมพันธ์สืบทอดมาถึงชั้นทำไงวะ มีลูกไม่ได้แถมยังต้องกินยาฮอร์โมนตลอดชีวิตตั้งแต่อายุสิบเก้า เหอๆ ไม่ตลกนะเว่ย อันนี้กลัวจริง




ข้อสันนิษฐาน # 5 พยาธิตัวตืดเคลื่อนตัว

เนื่องจากอาการปวดมันย้ายที่ไปมาตรงสะดือแล้วยักย้ายไปทางขวาซ้าย เหมือนมีอะไรบิดตัวอยู่ในท้อง อาจเป็นพยาธิตัวตืด(ที่ตัวยาวเป็นเมตรๆอ่ะ)เคลื่อนที่ไปมา หรือพยาธิตัวตืดสองตัวกำลังต่อสู้กันหรือนัวเนียกัน สมมติไปหาหมอแล้วหมอให้ยาถ่ายพยาธิ พอขี้ออกมาก็เป็นพยาธิตัวยาวๆไหลออกมาอ่ะหรอ? คิดภาพแล้วสยองพิลึก






เดี๋ยววันนี้ไปหาหมอคงรู้สาเหตุจริงๆซักที แอบตื่นเต้นนะเนี่ย





- จบข่าว(เพ้อเจ้อ)